තිලක මතක (24) : අලුත උපන් බිළිඳු පුතු ද කැටුව අවදානම් ගමනක (ඉන්දු පෙරේරා ලියයි)

කාමරයේ දොර රෙද්ද මෑත් කර බලා පුංචි අම්මා ඇසුවේ ශබ්ද නොනඟාම ය. ලතා, පුතු නිදි කරවා පුතුගේ වටේට  සුවපහසුවට පුංචි කොට්ටා තබමින් සිටියා ය.

ලතා

ලතාගේ එවන් විධානයන්  ඇය සමඟ ජීවිතය  ආරම්භ කර ගෙවී ගිය වසරක කාලය තුළම තිලක් ට  නුහුරු දෙයකි. ඇය මෙතෙක්  කලක් කළේ විධානයන් දීම නොව තම විධානයන් පිළිපැදීම ය. දැන් ඇය වෙනස් ය. ඇගේ මුළු ලෝකය ම පුතා කේන්ද්‍ර කරගෙන අලුතින් ගොඩනැඟී පවතී. ඇයත් පුතාත් යනු ඇයට දෙදෙනෙක් නොව එක්කෙනෙකු තරම් ය. ඒ ලෝකයට තමා සම්බන්ධ නැති වගක් ද ඔහුට වරෙක දැනෙයි. ලෝකය ගොඩනැගෙන්නේ මව සහ දරුවා තුළ ඇතිවන මේ අවියෝජනීය සම්බන්ධතාව මත බව තිලක් හොඳින් දනී. එම සම්බන්ධතාව ගිලිහීම හෝ පලුදු වීම යනු සමාජයට යහපත් අනාගත පරපුරක් අහිමිවීම ය. එය එසේ වුව ද සිය බිරිඳ ගේ මෙම කැපී  පෙනෙන වෙනස  ඔහුගේ සිත ඇතුලේ කොතැනකටදෝ ඉදිකටු තුඩකින් අනින්නාක් බඳු ඉතා සියුම් රිදුමක් ඇතිකර තිබිණි. නමුත් ඒ සමඟම තිලක්ගේ  සිතට නැඟුණේ තමා මේ දෙදෙනාගේම ජීවිත පිළිබඳ වගකීම දරන්නා නොවේද? යන සිතිවිල්ල ය. ඒ බව සිහිවත්ම පෙර දැනී තිබූ සියුම් රිදුම ඉබේටම වාගේ පහ විණි.

සිරි රතන හිමි

"හොඳයි බොහෝම හොඳයි. දැන් ඉතින් ප්‍රියන්ත  තාත්ත කෙනෙක්. ඒ කියන්නේ ලොකු වගකීමක්. ඉස්සර වගේ ජීවිතේ හැම දෙයක්ම සැහැල්ලුවට සෙල්ලමට ගන්න දැන් බෑ. හොඳින් හිතලා මතලා වගකීම් සහගතව වැඩ කරන්න ඕනේ" අරියකිත්ති හිමියෝ තිලක්ට අවවාද කළහ.

  අරිය කිත්ති තිස්ස හිමි

සිරිරතන හිමියන්ගේ මෝටර් රථයට සමාන එම වර්ගයේ මෝටර් රථයක්

"කොයි වෙලාවක බැලුවත් ඒකෙ  ලෙඩක්. අපි ඒකෙන් අල්ලපු ගමේ දවල් දානෙකට යනවා නම් හීල් දානෙ වළඳපු හැටියේ පිටත් වෙන්න ඕනේ. ඇයි ඕක තුන් හතර පොලකවත් නතර වෙනවනේ. පහුගිය දවසක මම ඒකෙන් බණ ගෙදරක ගිහින් ඒකේ දොර ඇර ගන්න බැරුව මහ ජංජාලයක් වුණා නේ. තව ඩිංගෙන් කාර් එක ඇතුළේ ඉඳලම බණ කියන්න තමයි වෙන්නේ. අනික  පන්සලේ එක දවසක්  තියල තිබුණොත් සුමාන දෙකක් විතර ගරාජ් එකේ. ඉතින් පන්සලට ගෙනාව කියලා වැඩක් වෙන්නේ නැති හින්දා  ගරාජ් එකේම නතර කරලා තියෙන්නේ"  

සිරි මහින්දාරාම විහාරස්ථානය

ස්ථාවර දුරකථන  තිබුණේ ද කලාතුරකින් නිවෙසක පමණක් වූ බැවින් බෙලිඅත්තේ ඒමට වාහනයක් සොයාගත් බවත්, සෙනසුරාදා බෙලිඅත්තේ පැමිණෙන බවත් දන්වමින් තිලක් පණිවිඩය දුරකථන ඇමතුමකින් දන්වා සිටියේ ලතාගේ  ඇවැස්ස මස්සිනා කෙනකු වූ ජයවර්ධන නම් වෘත්තියෙන් මිනින්දෝරු මහතකු ගේ නිවසට ය.

තිලක්ගේ  නිවසේ සියලු අත්‍යවශ්‍ය ගෘහ භාණ්ඩ අඩුවක් නැතිව පැවතියේය. විවාහ වී වසරක කාලයක් තුළ ලතා විසින් ඒ සියල්ල ටික ටික මිලදීගෙන තිබීම හේතුවෙනි.

තිලක් සේනාසිංහ

ජීවිතය පිළිබඳ ඉතා සැහැල්ලුවෙන් සිතූ, කිසි දෙයක් කෙරෙහි බැඳීමක් ඇති ඇතිකර නොගත් සිරිරතන හිමියන් තමන් විසින් මිලදී ගන්නා ලද මෝටර් රථය මෙලෙස ලෙඩ ගොඩක් වී කරදර ගෝනියක් බවට පත්වුව ද ඒ කිසිවක් උන්වහන්සේ ගේ කරට ගත්තේ නැත. රථය ලෙඩ වීම සේම තමන්ගේ මුදල් නිරපරාදේ වැය වීමත්  උන්වහන්සේට දුකට, කෝපයට හෝ කලකිරීමට හේතුවක් නොවිණි. සියල්ල  සිනාවෙන් ඉවසා සිටීම සිරිරතන හාමුදුරුවන්ගේ ස්වභාවය විය. එය අද බොහෝ පැවිද්දන් කෙරෙන් දක්නට නොලැබෙන උතුම් යතිවර ගුණයකි. මේ වන විට සිරිරතන හිමියන් සේම අරියකිත්ති  තිස්ස හිමියන් ද මෙලොවින් සමුගෙන වසර ගණනාවක් ගතව ගොසිනි.  නමුත් එවර අලුත උපන් බිළිඳු පුතු ද කැටුව බෙලිඅත්තේ සිට ගණේමුල්ලට ආ ඒ අවදානම් ගමන තිලක්ට කිසිදා අමතක නොවේ.